Woensdag 27 mei

Dit wordt een kort verslag. Het vrijwel voltooide blog voor vandaag is verdwenen doordat ik de batterij niet tijdig heb bijgeladen.

(nota bene ! ! - Het verdwenen bijna voltooide blog blijkt ergens verborgen aanwezig geweest te zijn en is -ongeweten en onbedoeld- hier mede gepubliceerd. Ik ga er nu niet meer aan prutsen en laat het zo; het is dus niet gecorrigeerd. W)

We zijn over de Hudson om de zuidpunt van Manhattan heengevaren. De voltooide toren van het World Trade Center lokte voortdurend tot fotograferen uit, als was het niet helemaal helder.

 

Vandaag wilden we varen. De boot zou vertrekken van pier 78 aan de 38ste straat, maar omdat die straat na de 11de Avenue niet verder gaat (het Jevits Center is er doorheen (overheen)!gebouwd en je moet om te komen op de plek waar vroeger de 38ste straat en de12de Ave elkaar kruisten, via de 35ste straat om dat bovenmaatse gebouw heen lopen). De boot was weg ( we hadden ook nog geprobeerd door het gebouw heen te lopen, maar goederen en functionarissen verhinderden dat), en we voeren nu om 11 uur de Hudson af. Het was niet helemaal helder (wel weer erg warm, tegen de 30 graden), maar ik kon het niet laten om de nieuwe wolkenkrabber van het World Trade Center te fotograferen. Ik geloof dat de commentaarstem zei dat het de hoogste wolkenkrabber van het Noordelijk halfrond is. Nou ja, verder lekker gedobberd en rondgekeken en onder de Brooklyn Bridge doorgevaren. Bij pier 11 aan land gegaan, en besloten om het Memorial Museum te bezoeken.

    Een soort broodje gegeten 

en in de oorverdovende hitte naar het Memorial gesjokt. We waren er twee jaar geleden ook, we vonder het toen indrukwekkend en origineel met de naar de binnenkant van twee diepe vierkante vijvers neervallende waterstromenen. We vonden dat nog/weer zo.

 - Voor je in het museum kon moest er gecued, in de brandende zon. We hadden een ticket dat ons om twee uur toegang wou geven, maar twintig minuten daarvoor werden we al binnengelaten, ik denk op humanitaire gronden

 Het was vandaag (te) warm en de zon was er niet aldoor. Onder de Brooklynbridge door en daarna gekeerd en bij pier elf van boord gegaan.

Langs Wall street naar het Memorial en het Memorial Museum. Twee jaar geleden bezochten we het Memorial, dat ik toen indrukwekkend en origineel vond met de naar het midden van de twee diepe vijvers langs de wanden vallende waterstromen, met op de randen alle namen van de omgekomenen. Ik vond het nog/weer indrukwekkend en origineel.

Het museum was toen nog in oprichting. Nu is het een goed ingericht en veel biedend museum. 

resterende muur

Zowel stoffelijke overblijfselen zoals een verbogen brandweerwagen,

 als ook veel documenten en geluidsfragmemten gaven een goed beeld, en duidelijke achtergronden. Ik kon me moeilijk losrukken uit de fascinerende details. Schokkend vond ik de hier ruiterlijk toegegeven non-communicatie tussen inlichtingendiensten, waardoor de gegevens die er waren niet gekoppeld konden worden. Er bestonden zelfs verbodsbepalingen om een andere dienst in te lichten. - De jarenlange voorbereiding door Al Quaida wordt in detail uit de doeken gedaan.

Het was daarna al vier uur en het Whitneymuseum voor Amerikaanse kunst moet morgen aan de beurt komen. We vliegen pas om vijf voor zes 's middags. We waren nu door de warmte erg ont-kwikt en verlangden naar een pilsje.

(even tussendoor van Els... we gingen maar weer naar Barilla, onze stamkroeg en -eetplaats, waar ze ons kennen en een paar dagen eerder dus een biertje in een koffiebeker mee hadden gekregen om in het park op te drinken, helemaal buiten de wet. Dat lukte ons vandaag niet: het moest echt wel aan de baas gevraagd worden en die kwam ons uitleggen dat hij dat echt niet mocht doen...Dus dronken we daar een pilsje binnen, gingen daarna in het park zitten met een boekje maar eigenlijk meer kijkend en luisterend naar een Braziliaanse band, die twee dansers bij zich hadden die dansles gingen geven aan wie maar wou, zodat het één grote swingende massa werd....later gingen we weer naar Barilla, waar Wim ook z'n vest had laten liggen, maar ze hadden meteen geweten van wie dat was en kwamen er meteen mee aan. We aten en toen we weggingen kwan een jongen Wim z'n boekje even nadragen....ze kennen hun pappenheimers.... Wim maakte ook meteen een foto van de enorme foto die daar aan de muur is aangebracht van begin 20e eeuw, toen de familie net naar Amerika was geemigreerd en hier een groot bakkersbedrijf hadden gesticht)

 di che pasta sei fatto

Gisteravond kon ik, toen ook erg dorstig van de warmte, in het theater een groot glas pils mee naar mijn plaats nemen. Weliswaar voor dertien dollar, maar we zijn met vakantie.

Een beetje treurig over mijn verloren verslag, maar tevreden over de dag van vandaag. Els slaapt, maar zal morgen wat foto's aan deze tekst toevoegen. Wim