Uu
Vandaag hoort alles weer normaal te zijn in NY, dus gewoon druk en niet overdruk. Bij het ontbijt was dat nog bepaald niet te merken, en vooral bij de liften ontstond opstopping (er werkte er ook eentje niet, en dat maakt veel uit). En dan zie je ook het nadeel van op de 31e verdieping wonen, want je denkt niet even: ik neem de trap wel.....Ik had echt vanochtend vrijaf voor de boodschappen die ik hier wou doen, met name natuurlijk de Cityquilter in de 25e straat,waar ik uitgebreid wou snuffelen, en ik wilde ook "even" naar Macy. Ik doe altijd of ik winkelen niet leuk vind, maar af en toe vind ik het juist wel leuk, en aangezien ik een man heb die daar niets voor voelt, heb ik de gewoonte alleen te gaan.
Beide missies zijn volbracht. In de quiltshop heb ik nog wat zwart/wit/grijze lapjes gescoord voor de quilt die ik voor Guillaume aan het maken ben.Misschien maak ik nog wel een foto. Eentje is er van skeletten op velocipèdes..."spooky" zei de dame aan de kassa.
Bij Macy verdwaal je tussen de rekken met kleren, en ik ben daar heel goed in (in het verdwalen dan....ik zou daar sterke staaltjes over kunnen vertellen.....) Ik doolde wat rond en stuitte ineens op een rek met het soort broeken dat me heerlijk lijkt in de zomer. Dus ging ik een paskamer binnen; nou nou wat een zaal zeg, met een set spiegels aan de wand die je zo kunt draaien en wenden dat je jezelf van binnen en van buiten kunt bekijken! Broek gekocht...bleek de helft goedkoper dan ik dacht: haha, meestal is het andersom.
Tevreden ging ik naar een Starbucks en at een pompoenslice en nam een coffee latte. Sms-te met Wim, die op dat moment ook bij een Starbucks bleek te zitten, maar dan een eind zuidelijker. Ook hij was met zichzelf op stap geweest, o.m. gekeken bij B&H, een enorme fotografie-zaak, zoals je ze bij ons niet hebt.
Om half twee begon onze wandeltour in Greenwich Village. Ik ging nog even naar het hotel terug om m'n spullen weg te brengen.. het is erg heet, en ik raakte flink bezweet. En toen dus op weg naar W 4 str hoek 6e Avenue. Als altijd toch weer moeite te weten welke kant op. Dat blijft een probleem en dat zal ook zeker niet beter worden. Maar goed, ik was mooi op tijd. We gingen met een stuk of zestien mensen op stap, olv van ene Allie, een werkloze actrice.
Ze vertelde wat over het Greenwich Village, hoe die wijk veranderd was sinds haar grootmoeder hier woonde, en van arme wijk geworden was tot de top- wijk die het nu is. Haar oma betaalde voor een appartement in Morton Street in de vijtiger jaren 88 $ per maand en dat zelfde huis was twee jaar geleden verkocht voor twee miljoen dollar. Onwaarschijnlijke prijzen. Maar dan ook onwaarschijnlijk mooie huizen in een rustige buurt. In Manhattan kunnen niet veel mensen zeggen dat ze in een huis wonen, want men woont meestal in een appartement.
We liepen door Washington Square Park, waar druk geschaakt wordt.
wat ze ook vertelde en wat ik helemaal niet wist, is dat die parken zoals Bryant en ook Wasghington, zijn aangelegd op oude potter's fields, plekken waar de armen werden begraven, soms, na een epidemie b.v. in heel grote hoeveelheden. " So", zei ze ," in actual fact we are now walking on an enormous amount of dead bodies! There you are!"
En ze vertelde over New York University, die daar omheen is gevestigd (heeft dus geen campus) Erg duur, die Amerikaanse Universiteiten, en NYU is wel de duurste , 47.000 $ per jaar, en daar komt dan nog je kamer bij en zo.
En ze wees ons een smeedijzeren hek aan, waarachter waarachtig een soort hofje met onwaarschijnlijk mooie huizen..je begrijpt niet dat zoiets bestaat in zo'n stad, en daar moet je ook echt op gewezen worden;(foto)
Vervolgens wees ze ons op een soort eerbetoon aan bekende schrijvers, die allen een ster op straat hadden gekregen, zoiets als de walk of fame in L.A.
Ze verelde ook veel over cafés b.v. waar bekende lieden hebben opgetreden..ik heb alleen Bob Dylan en Barbara Streisand onthouden. En ze wees de huizen en hotels aan waar die en die celebreties hadden geslapen, en de cafés die een rol hadden gespeeld bij de liberation of the gays. ook waar je de beste pizza van NY kan eten, en waar je het lekkerste ijs kunt kopen. Heel divers dus, en aardig gebracht. Toch had ik na de eerste helft bijna gedacht dat ik er mee wou stoppen, door de verschrikkelijke hitte. Lopen, staan, soms in de zon, soms konden we in de schaduw. Wel erg vermoeiend. Na afloop gauw (wat is gauw) naar huis, waar we een douche namen.
Eten bij Barillo (die gisteren ineens om 8 uur dicht bleek te gaan) en daarna gelopen naar het in de 44 e straat. Matilda; we kenden het verhaal van Roald Dahl, en de film, en dit was natuurlijk heel anders, maar werd bijzonder goed gespeeld, gezongen. Jonge kinderen, met zoveel zang, -, dans en spelcapaciteit!aciteit, -
ik ben nu enigszins gevloerd. Pilsje mee naar boven genomen en het blog vordert gestaag..els
p.s. Later toegevoegd: een foto die gids Allie van onze groep maakte in het Washington Park. We kregen hem per e-mail van haar;
No comments:
Post a Comment