We hadden net op tijd ontdekt dat bij het logeren in dit hotel ook ontbijt inbegrepen is; aan de ene kant wel jammer, omdat het wel iets leuks heeft ' s morgens even ergens te gaan ontbijten, ,maar aan de andere kant wel handig. Dat dit dan ook nog een superontbijt is, is mooi meegenomen. Wim geniet echt enorm van zo ' n ontbijt, en ik doe gewoon m'n best niet te veel te nemen en dan vooral van het gezondere.
Oervroeg ontbeten. Na zo 'n vlucht is je systeem totaal ontwricht en we waren allebei al uren zover dat we wel op wilden staan, dus zaten we om 8 uur al aan het ontbijt. Een on- Amerikaans goed ontbijt....
We hadden eigenlijk weinig plannen voor vandaag, want we hebben totaal niet het gevoel dat we alles willen zien en doen, maar er is alleen op vrijdag een rondwandeling in de Bronx, die Renaissance-walk heet en die je voert langs belangwekkende huizen in de Bronx. De Bronx is een wijk waar we zelfs nog nooit geweest zijn.... en waar we ook zeker nog heen willen vanwege de botanische tuin en de dierentuin. Maar die walk leek ons ook wel. Het probleem was dat je je voor zo' n rondwandeling van te voren moet opgeven en dat hadden we niet gedaan. We besloten om toch maar even naar het beginpunt te gaan om te kijken of we toch meekonden. Verzamelen bij Grand Central ...om een lang verhaal kort te maken : we konden niet meer mee. Goed. Dan maar met de metro naar het Lincolncenter, dat was plannetje B. De Applestore aan de Columbus avenue. En daar kocht ik een minipad . Of moet ik zeggen : kreeg ik van Wim een minipad? De keus was gauw gemaakt, want je hebt maar drie mogelijkheden ... ik vind die winkel een soort apart. Eigenlijk heel leeg, en licht, en overzichtelijk. Je hebt gewoon een aantal grote tafels met per tafel gerangschikt de beschikbare apple - dingen. Bij de ingang al iemand die je opvangt en je toewijst aan de juiste persoon. Als je je keus hebt gemaakt kun je bij hem betalen ook, aan diezelfde tafel, want iedere tafel blijkt dan ineens ook als kassa te kunnen fungeren. Even een handje onder de rand en een pinapparaat komt te voorschijn, een ander knopje en er wordt een geldlade getoverd, weer een andere greep haalt een plastic tasje naar boven, en tot slot komt er ook nog een kassabon uit. Verbazingwekkend.
Voor de accessoires moesten we naar beneden ( want je moet wel een beschermhoes hebben natuurlijk), maar, zo vezekerde de aardige jongeman ons, je kunt een beschermhoesje beter buiten aan de straatkraam kopen hier voor de deur: die zijn steviger en veel goedkoper, met meer keus in dessins. En dat deden we dus..
Toen werd het wel tijd voor koffie en eigenlijk ook lunch, en die gebruikten we in het café van de Juilliard school of music, vlak achter het Lincolncentre. Daar waren we ooit al eens geweest. Er was net een graduation afgelopen want ineens gingen er deuren open en stroomden er studenten met van die mantels en baretten naar buiten met hun bul, begeleid door trotse ouders en vrienden. Grappig : wij kennen dat helemaal niet, die verkleedpartijen, maar in Engeland hebben we het vaak gezien, en toen Chloë vorig jaar afstudeerde in Melbourne, bleek dat daar ook gebruik. Ziet er in ieder geval fraai uit.
de Juilliard School levert van de beste musici ter wereld , en dat dat er veel zijn, kon je zien, en dat er veel Aziatische types bij zijn, kon je ook zien.
We vonden het daarna wel tijd voor even naar het hotel, vrnl om de boodschappen weg te brengen, maar toen we er eenmaal waren, was het wel lekker om onze lijven wat rust te geven. Thee gemaakt , en ik heb zelfs even gemaft ( want als je dat s nachts niet doet, komt er een moment dat het echt moet) Eigenlijk heel mooi dat we op die manier kunnen genieten van onze zithoek en de kitchenette.
Tegen half 7 gingen we weer richting Bryant park en aten en dronken bij italiaan Barito, en gingen daarna nog een tijd in het park zitten met een kop koffie. Het grote grasveld in het midden mocht niet gebruikt worden omdat het moest herstellen van een big event. En dat ze daar streng op zijn, bleek, toen een agent ergens een kind ontwaarde dat een beetje kopje duikelde aan de rand. Oom agent greep mteen in en wees de ouders op het bordje.... Overdreven misschien, maar daardoor voorkom je natuurlijk wel dat zo'n park een chaos wordt. Uiteindelijk is er ook een "reading room" waar je kunt beschikken over boeken en kranten, en waar ook absoluut de hand wordt gehouden aan de regel dat je er niet mag eten en drinken, en een gedeelte met tafels met en schaak - damborden en een aantal pinpongtafels.
We liepen naar huis. Ik aan het blog en Wim aan het lezen, dat al gauw uitmondde in een diepe slaap. En zoals altijd werd dat door hem "diep nadenken" genoemd. Na tweemaal ontkenning is hij nu toch maar naar bed gegaanen ligt nu op het bekende ene oor...Ik volg nu snel...en laat het foto"s opladen tot morgen.
Els
Zon op de wolkenkrabbers gezien vanuit donker park
Koffie halen.
En Empire Statebuilding in avondstand
No comments:
Post a Comment